Jan 1939 – 2024

Mijn toespraak voor mijn vader d.d. 30 april 2024.

Ik heb dit nog nooit gedaan… wel een aardig bloemstukje!

Opa,.. op je kaart staat zoiets als: Huil niet omdat ik er niet meer ben, glimlach omdat ik er was, Jan de Jong, geboren in 1939, overleden in 2024, nu net een week geleden.

Ik zit net naar foto’s te kijken en denk nog, ik zie je straks wel weer. Ik realiseer me ook, dat dit niet zo is. Toch, raar.. ik moet er nog even aan wennen, denk ik.

22.000 en 206 dagen heb ik een vader gehad, dat is net geen 61 jaar.. en dat kan niet iedereen zeggen, sterker nog, je moet eerst zelf 60 zien te worden en dan ook nog een vader hebben… en die had ik!

Jan, je wist veel, je las heel veel, Ik vraag me af, waar is jouw kennis gebleven? 

Papa, één ding weet ik zeker: je hebt je hele leven, echt heel, heel veel van mijn moeder gehouden. 

Jan, papa, vader of opa? Ik noemde je de laatste jaren vooral opa, omdat Quincy je altijd zo leuk, zo gemeend héj Opa noemde, ik vind Opa meer een titel voor jou.

Roxanne, Ton en Peggy jullie wil ik bedanken voor de enorme inzet en hulp de afgelopen tijd. Ons had de zorg op jullie manier zeker niet gelukt… Bedankt! 

Opa, je hebt in jouw leven heel veel mensen geholpen, waaronder natuurlijk, als vader, Marja en mij. Van het meegaan op onze eerste hypotheek afspraak tot het snijden van karton als wij weer eens gingen verhuizen.

Begin deze eeuw waren Marja en ik voor het eerst op het Griekse eiland Corfu en daar zagen we zo’n leuk huisje. Wij dachten, echt hier willen we wel eens de zon zien ondergaan. Na een meter of twintig hing er een briefje aan het hek, beheerders gezocht, en jarenlang hebben wij daardoor op die plek een gezellig drankje gedronken en de zon zien ondergaan met jou en mijn moeder als de beheerders. 

Met stroom en computers was je nooit zo handig. Stroom bleef je meestal wel vanaf en computers, ach dat was gewoon te moeilijk, jouw harddisk bestond voornamelijk uit briefjes! De goede paswoorden kon je nooit meer terug vinden op die briefjes.

We hebben een beetje dezelfde muzieksmaak, alhoewel jij vond dat Amerikaanse muziek beter is en ik de muziek uit zeg maar Engeland, ach, dit is slechts een detail. Jouw muzieksmaak is prima en met een stampend voetje en een Yep-go begreep iedereen dat DIT volgens opa DE goede muziek is. 

De laatste jaren ben je doodziek geweest. Je kwam net uit het ziekenhuis na een hele zware hartoperatie en toch heb je voor mij, met plezier, voor mijn fotocursus geposeerd en wel als een maffiabaas, die scheermesjes verkoopt. De docent zei alleen: “Wat een goeie kop, die maakt echt een deal met scheermesjes”. Je wilde geen pak aan uit de kringloopwinkel, dat is goor! mmm je hoeft niet alles te weten. 

Ondanks dat het vorige week helemaal niet goed met je ging en je een wijze beslissing had genomen in het verzorgingshuis, kon je jouw muziekjes die je vandaag wil horen zo aanwijzen op je Chromebook, grappig. Opa, ik moet zeggen, je hebt deze muziek inclusief de teksten weloverwogen gekozen.

Opa, jouw laatste vraag aan mij was, of ik die aardige mensen, Maria en vooral, jouw vriend, Fanis uit Griekenland, van jouw overlijden op de hoogte wil stellen. Dat heb ik inmiddels gedaan! Zij zouden er vandaag graag bij willen zijn….

Opa, ik mis je!