Het verhaal van: “Het Logo van Den Haag” V1

Bedacht onderweg naar de huisarts, geschreven op mijn telefoon in de wachtkamer van de huisarts.

Vroeger, nog voordat geluk heel gewoon was, had de mooie stad achter Loosduinen, Den Haag een ooievaar als wapen zo als de Haagse Burgevader hem graag noemde. Laatst hadden we nog een Burgemoeder maar die liet Scheveningen afbranden…. Laten we ze daarom maar burgerouder noemen dan hebben we daar ook geen last meer van behalve de oude mensen dan maar die zijn toch oud en anders kom ik nooit in mijn verhaal.

Doordat Den Haag er democratisch voor gekozen had een Ooievaar als wapen van de stad te nemen en de stad er grijs en grauw uitzag werden de kleuren op het wapen van Den Haag oranje en grijs met een ooievaar erop. Grijs van de stad en oranje van de snavel van de kikkeretende ooievaar. Dit gebeurde allemaal in de tijd dat Den Haag nog geen riool had. En dat is heel heel lang geleden ik denk ongeveer net na de tijd van de oude mensen van net toen die nog jong waren, de rimpel-sauriers.

In die tijd was het centrum van Den Haag de Grote kerk. Zoals het een goed Hagenees betaamt zeik je erover de kerk. Verwar overigens een Hagenees niet met een Hagenaar want een Hagenaar die woont veel te dicht bij Wassenaar en voelt zich daarom naar.

Omdat alle Hagenezen tegen en over die Grote kerk stonden te zeiken kreeg je een hele gele stroom warme dampende zijn zeik rondom de Grote kerk. Maar ja die koelde af en daar werden de Hagenezen ziek van en met een riool zoals later bleek was het een stuk schoner en liep die zeik niet meer over de straat. Al die zeikende Hagenezen kregen ondertussen de pleuris, de tyfus en de cholera van dat onhygiënische gezeik tegen die kerk. Ze begonnen daardoor vooral door de cholera hele grote groene rochels in die gele stroom te rochelen.

Als die groene rochels dan lekker in die gele stroom zeik dreven, hej daar zijn de kleuren Geel en Groen. En er vloog een ooievaar in de lucht hoog over de Grote kerk en die kijkt naar beneden in die gele sloot… En ziet daar die groene rochels lekker drijven en een ooievaar ziet slecht maar heeft geen bril en denkt dan: “Hé dat zijn een lekkere groene kikkertjes in die gele beek daar beneden, ik kies er een uit want ik heb wel trek in een kikkertje”.

Dus die ooievaars duikt als een kamikaze piloot richting die lekkere kikker en vloog zich vervolgens te pletter in de gele zeikstroom op die groene rochel want zo diep was die gele zeiksloot niet.

Na een tijdje waren alle ooievaars van Den Haag op en toen moesten de Hagenezen nieuwe kopen. Maar die bleken zo duur en omdat er ondertussen rioleringen zijn aangelegd hebben ze maar reigers aangeschaft, die bleken stukken goedkoper en gingen langer mee dan de ooievaars omdat ze een ze een stuk slimmer zijn.

Ik kan hier nog een heel lang verhaal over vertellen maar de juffrouw van de N.T.I. heeft maar tijd voor 1 a4tje.

Dit is het waargebeurde verhaal achter het logo van Den Haag.


Print Friendly, PDF & Email