Opperste concentratie.

Iets wat ik al aan heel veel mensen verteld heb over mijn eerste ervaring om iets terug te brengen naar IKEA wat ik zelf verkloot heb.

Het is de dag na kerst, een dag na de Tsunami in Azië, waarbij ca. 230.000 doden zijn te betreuren. Het is 27 december 2004. Ik heb samen met mijn vrouw Marja besloten om in een andere kamer van ons huis te gaan slapen. Het is in de kamer langs de straatkant van ons huis waarin we nu slapen is te lawaaierig door hangende jeugd of drugs dealende Marokkaantjes en natuurlijk niet te verwaarlozen de bus die daar probeert Max verstappen bochten te maken. Het is te rumoerig om daar voor een uur of twee in slaap te vallen, Marja moet altijd om een uur of half zes op om naar haar werk te gaan dus is het wel prettig als zij lekker om een uur of elf ‘s avonds in slaap kan vallen.

We halen die ochtend rond een uur of negen op mijn werk een busje op om ons nieuwe bed in te vervoeren. De eerste kerstdag is het prachtig mooi weer geweest. We zijn naar het Plashuis geweest waar we met de gehele familie en de familie van mijn schoonzus Peggy, de vrouw van mijn broer Ton, kerst hebben gevierd. Die avond had een schitterende zonsondergang over het water en samen met een mooie grote wilg op de voorgrond was dit een schitterend schouwspel, een schilderij. De avond is gezellig verlopen en we zijn met z’n allen in het hotel blijven slapen. De volgende ochtend was misschien een nog mooier schouwspel. Een compleet wit landschap op tweede kerstdag, al het gras was licht bevroren en het complete karper water was bedekt met een heel dun laagje ijs. De lucht was strakblauw. De zon was een grote oranje bal die net boven de horizon kwam en voor een betoverend licht zorgde.

De ochtend dat we het busje bij mijn werk halen is een typisch chagrijnige Nederlandse derde kerstdag ochtend. Slimpie ik dus heeft besloten deze dag naar IKEA te gaan. Maar goed het is nog vroeg, het is rond een uur of negen en we rijden door een rustig Westland, daar werkte ik toen als Projectcoördinator, naar A13 waarlangs IKEA Delft ligt. Bij IKEA aangekomen blijken alle parkeerterreinen al vol te zijn, ik snap er niets van, Ik kan niet in de verdekte parkeergarage omdat daar de bus te hoog voor is. KUT denk ik en geef natuurlijk Marja de schuld. Gelukkig houd IKEA overal rekening mee en is er achter de grote parkeergarage een speciale plek voor sukkels als ik met een busje met 4 ladders op het dak.

We zijn met een noodgang door IKEA heen gerend om dat inmiddels klote bed bij elkaar te zoeken, we hebben besloten dat we vanavond in ons nieuwe bed slapen! Nadat we in het O zo overzichtelijke doe het zelf magazijn de spullen voor ons nieuwe bed, matrassen, bodems en nachtkastjes bij elkaar hebben gesprokkeld staan we bij een opvallend korte rij bij de 35 kassa’s, ook in de winkel was het redelijk rustig. Maar toch het moest druk zijn en het was druk maar iedereen ging eerst even ontbijten voordat zij gingen shoppen. We zijn in het totaal van de bus ophalen tot aan de bus terugbrengen naar Poeldijk maximaal een uur onderweg geweest.

We gaan als de gesmeerde bliksem ons nieuwe bed in elkaar zetten waarna we ons waterbed leeg kunnen laten lopen. We hebben dat bed in een korte tijd in elkaar en het ziet er prima uit. Nog even de futuristische nachtkastjes in elkaar schroeven en de matrassen en dekbedden kunnen het bed op. Bij het eerste plankjes van het nachtkastje sla ik de duvel in de plank en geef een klap op het eraan vast te zetten plankje vast te maken….. krak de duvel dwars door het plankje grrrrrr. Nu gaat het weer is helemaal niet naar m’n zin. Marja en ik besluiten dat we dit ziet willen en net een barst in het hout, we willen een nette rustige slaapkamer.

Het tweede nachtkastje is zonder problemen in elkaar gezet en aan het bed vast gemaakt. We hebben die nacht prima geslapen in onze nieuwe slaapkamer. De volgende dag uit mijn hoofd was het vrijdag en wederom verschrikkelijk druk bij IKEA zijn we terug gegaan om verhaal te halen. We trokken ons nummertje en er waren minimaal 50 mensen voor ons. Ik begon te koken van ongeduld, er stonden mensen met hele kasten, van die platte winkelkarren vol met verkeerd meegenomen spullen. Ik ging langzaam kijken door wie ik wel en niet geholpen wilde worden… ik kwam al snel uit bij een vrouw met wie ik al direct ruzie zou krijgen als ik daardoor geholpen zou worden wat een lesbische tover heks was dat… Pfff als die me zou helpen ging ik wel een nieuw kastje kopen zei ik nog tegen Marja. Maar gedurende het wachten leek het mij er steeds meer op dat ik door een een of ander makkelijk te overtuigen sukkeltje geholpen zou worden… ik had het weer naar mijn zin.

Ik kijk nog is om me heen in die hal waar die spullen retour worden genomen, ik vind het hoog en erg ongezellig, Het straalt echt niets uit, ook de bankjes die er staan zien er niet comfortabel uit vierkante site bankjes zonder leuning. Nee dit is een hok om ruzie te krijgen.

Nu de rij steeds korter wordt en de mensen met karren vol retour materialen allemaal hun geld terug krijgen lijkt de kans dat ik door die lesbische tover knol geholpen ga worden ineens vijftig procent.. Sterker nog door het systeem van retour nemen en service verlenen gaat mijn nummertje boven dat enge mens branden… Ik zeg tegen Marja daar gaan we.

De mevrouw die ik in mijn hoofd al voor van alles heb uitgemaakt vraagt uiterst vriendelijk aan mij wat ze voor mij kan doen. Ik leg het plankje neer en denk nou daar gaan we en leg vervolgens aan die lesbische toverdoos uit dat hun het plankje niet goed gemaakt hebben. Zij kijkt me aan en glimlacht en zegt nee meneer u heeft de duvel in dit plankje gedaan in plaats van het plankje waar het volgens de gebruiksaanwijzing in had gemoeten. Inwendig grom ik en denk ik krijg geen gelijk. De tovertrol kijkt wat in haar computer en zegt tegen ons hier heeft u een muntje kunt u in het restaurant even een kopje koffie halen en dan haal ik even een ander plankje voor U we hebben er nog precies één op voorraad ik ben zo terug… Wij lopen en zeker ik helemaal verbaast richting de koffie machine in het snelkook gaar restaurant van IKEA en denken tegelijk: “hu zo kan het dus ook” en drinken ins kopje koffie op.

Na een kwartiertje komt de inmiddels hela aardige mevrouw terug met een nieuw plankje en legt ons verkeerd gemonteerde plankje opzij en zegt: “Denk eraan de duvels in het andere plankje steken voordat u deze monteert, een prettige dag nog”.

Het is inmiddels 15 jaar geleden maar ik ga dit nooit vergeten en sterker nog de service van IKEA is in de loop van deze 15 jaar alleen maar beter geworden.

We hebben daarna prima geslapen in dit bed en de anekdote rondom het ruilen van het plankje heb ik al heel vaak verteld.